تقید به نماز

به روایت از علی عمرانی : به خاطر دارم عملیات کربلای 5 بود که تقریبا چند دستگاه لودر و بولدوزر برده بودند جلو و نمی دانستند آنها را به عقب بیاورند، شبانه من به همراه شهید باقری و یکی از همسنگران رفتیم و وسایل را برداشتیم و آوردیم . نزدیکی های صبح شد و هنوز موقع نماز نشده بود ، یک نیم ساعتی به وقت نماز مانده بود و از آنجائی که خسته بودیم گرفتیم خوابیدیم. وقتی بیدار شدیم دیدیم دارد سپیده می زند . حقیقتا از بس که خسته بودیم گفتم : حالا بعدا قضایش را می خوانیم . فعلا بخوابیم . اما یکدفعه دیدم شهید با همان صدای بلندش جیق زد و گفت : بلند شو نماز شد ، که ما فکر کریدم عراقیها چه کردند. چون از آن طرف تا این طرف راهی نبود ، بعد به شهید گفتم : ولش کن ، الان خسته ایم بعدا قضایش را می خوانیم. بگیر بخواب ، اما شهید ناراحت شد و زد زیر گریه و گفت : خدایا مرا ببخش و عفو فرما که نماز اول وقت بجا نیاوردم . شهید محمد باقری خیلی به نماز اول وقت و جماعت تقید داشتند .