وطن دوستی

به روایت از مریم باغبانی : خودت را جای آنها بگذار! یکبار که از جبهه برگشته بود، از وی خواستم که دیگر به جبهه نرود و گفتم: شما به اندازه کافی رفته ای و دیگر بگذار که دیگران بروند. همه باید در جنگ سهمی داشته باشند و درست نیست که همیشه شما بروی. آخر من با بچه ها چه کنم ؟ شهید عزیز در جواب من فرمود:(در مأموریتی که به اهواز داشتم به اتفاق جمعی از برادران به منطقه ای رفتیم. در آنجا متوجه تعدادی دست و پا که از خاک بیرون مانده بودند شدیم نزدیکتر رفته و یکی از دستها را کشیدم که ناگهان جسدی نمایان گشت. آن روز را با کمک سایر برادران مشغول خاکبرداری منطقه شدیم که گودال بزرگی نمایان گشت و تعداد زیادی زن و مرد، پیر و جوان و بچه از زیر خاک بیرون آورده شدند. آری آنها هموطنان اهوازی ما بودند که توسط بعثیون وحشی زنده به گور شده بودند. حالا خودت و فرزندانت را به جای آنها بگذار ! آیا می پسندی که این بلا بر سرت بیاید؟! همانطوریکه تو آرزوی زندگی بهتر و راحتتری داری آنها هم داشتند! علتی که تو و فرزندانت در امنیت و آسایش به سر می برید و فارغ از صداهای وحشتناک بمب و نارنجک و هماپیما هستید، وجود همین مرزداران است که خویش را سدی در برابر دشمن بعثی و زبون قرار داده اند . پس برای پیروزی رزمندگان دعا کن و اینقدر شکایت نکن !