عشق به جهاد

به روایت از حمید ربانی نوغانی : «شهید مهدی ایرانمنش افتخار همکاری را با ایشان در چند شب عملیّات در کربلای 5 داشتم. ایشان یکی از خصوصیّات بارزش این بود که همیشه توی خودش بود و صحبت کم می کرد وقتی می شنید یکی از رفقایش شهید شده، می رفت توی خودش و تا یک روز ممکن بود صحبت نکند. واقعاً زندگی ایشان را مرور می کرد تا بتواند درس بگیرد از زندگی شهدا. از اوایل جنگ ایشان در خدمت جبهه و مهندسی رزمی بود. ولی من چون با ایشان در این عملیّات آشنا شدم، این را از گفتة برادران دیگر می گویم و ایشان در کمتر عملیّاتی بود که شرکت نکند. حدود دو سال پیش در دانشگاه صنعتی اصفهان و ایشان کمتر از یک ترم سر کلاس رفته بود. یعنی هر موقع احساس می کرد که جبهه احتیاج دارد و به او اعلام می کردند سریعاً خودش را می رساند. حتّی یک نمونه اش را که بالاخره از بین صحبت هایش من گرفتم، این بود موقعی که گفته بودند بیا برای عملیّات کربلای 5 گفته بودند 2 روز بعد و ایشان گفته بود امتحان دارم، یک دفعه به خودش آمده بود که چکار می کنی؟ چی داری می گویی؟ امتحان داری، امتحان بالاتر آنجا منتظرت هست و فوراً گفته بود چشم و آمده بود و بلافاصله شنیدم که از اصفهان مستقیماً به جبهه آمده بود و مشهد نرفته بود.»