خاطره شماره 31 - شهید حسن انفرادی حسن آبادی

شيرزادي : مدتي کارهاي بسيج مسجد و اعزام نيرو را انجام مي دادم ، همان طور که در اتاقم مشغول بودم، پنجره را باز کردم ، برادر انفرداي با عده زيادي از جوانان که دورش را گرفته بودند، سرگرم صحبت بود . گاه صدايش را به وضوح مي شنيدم ، حرف هايش هميشه بسيجيها را با معنويت پيوند مي داد ،آن روز صحبتش بر سر افراط و تفريط بود ، مي گفت :معنا ندارد اينکه مي گويند بسيجي بي ترمز ، ما چيزي به نام بسيجي بي ترمز نداريم ، بسيجي چون تابع ولايت است بي ترمز نيست . اگر اين طور باشد اطاعت پذيري ندارد ، بسيجي بدون اطاعت اصلا بسيجي نيست .سعي کنيد حتي به شوخي هم اين الفاظ را به کار نبريد .