خاطرات نظامي

راوی ولی الله اخروی محبی: در تاریخ 63/1/13 خود را برای انجام یک سری عملیات پاکسازی و ضربه زدن به ضد انقلابیون داشتیم آماده می کردیم سرانجام در ساعت2/30 بعد از ظهر 63/1/14 گردان ما و گردان حضرت رسول(ص) به وسیله ی ماشین به سوی منطقه ی عملیاتی حرکت کردیم و وارد جاده ی مهاباد -سردشت شدیم. در نزدیکی های غروب به گردنه ی زمزیران رسیدیم و آن شب63/1/15 را تا ساعت نه صبح در همین گردنه خوابیدیم. ساعت9/30 شب به سوی هدفهای تعیین شده حرکت کردیم و گردان حضرت رسول(ص) به عنوان پشتیبانی در همین گردنه خوابیدند و پس از چند ساعت کوهپیمایی و نزدیک شدن به سوی هدف ها سه دسته از ما جدا شدند و به فرماندهی برادر نور علی مسیر خود را ادامه دادند و من هم که بیسیم چی گردان بودم به همراه بقیه ی نیروها با فرمانده گردان به سوی هدف های خودمان حرکت کردیم بدون درگیری به روی اولین کوه ابراهیم جلال مستقر شدیم و قبضه هایی را هم که به وسیله ی قاطر آورده بودیم مستقر کردیم و به سوی دومین هدف حرکت کردیم سر انجام با روشن شدن هوا ما بر روی دوم و سوم مستقر شدیم در این شب هم زمان با ما گردان امام حسین علیه السلام هم از محور دیگر وارد عمل شده بود. در زیر هدف هایی که ما مستقر شده بودیم روستای دولتو بود و یک روستای دیگر هم وجود داشت. صبح روز یعنی63/1/15 بود که یک دسته از سه دسته ایی که شب قبل، از ما جدا شده بودند با ما تماس گرفتند و گفتند که ما محاصره شده ایم و دیگر تماس قطع شد بعد معلوم شد که از آن سه دسته دو تا بر روی هدفها مستقر شده بودند و دسته ی دیگر برای گرفتن هدف آخری می رفته که محاصره شده و همگی به شهادت رسیدند از جمله مصطفی نورعلی،ناصر کریمی، محمدی، محمدپور، فضلی پور، گودرزی و رضا همتی، کسانی هستند که آن ها را می شناختم. شب63/1/16 را بر روی هدف سه بودیم و سرانجام ساعت یازده روز63/1/16 همه ی نیروهای گردان ما بر روی هدف یک تجمع کردیم و در ساعت سیزده به سوی پایگاه زمزیران حرکت کردیم . حدود چهل نفری در این عملیات شهید یا اسیر و مفقودالاثر شدند و عده ی زیادی هم از دشمن به هلاکت رسیدند و فرمانده گردان ما در این عملیات برادر رمضان اوجی بود.