عشق به جهاد

راوی ما شاا.. سلمانی مقدم: شهادت آری ، اسارت هرگز ! شهید ابراهیمی به من گفت : فلانی ! من برای شهادت آمده ام ولی حاضر نیستم اسیر شوم : واقعا درست می گفت . او برای شهادت آمده بود . در یک عملیات که مجروح شده بود ، شب هنگامی که به هوش آمد ، نمی دانست که نیروهای خودی کدام سمت و نیروهای دشمن کدام طرف هستند . نذر می کند که اگر به سمت نیروهای خودی رفتم تا آخر جنگ در عملیاتها شرکت می کنم و به این نذرش هم وفا کرد . خلاصه پس از مدتی که از عملیات برگشته بود با دست تیر خورده اش در مسجد رو به من کرد و گفت : فلانی آن مشکلی که داشتم حل شده! مقصودش مشکل اسارتش بود که حاضر نبود اسیر شود . گفتم : چگونه حلش کردی ؟ ! گفت : من به این نتیجه رسیدم که چیزی بهتر از این نیست که انسان گوشه ای خلوت گیرش بیاید و با خدایش راز و نیاز کند ! بعد استناد کرد به ( موسی ابن جعفر(ع) ) .