تواضع و فروتني

راوی قربان علی نظری: سید همراه یکی ازبچه های اصفهان که راننده مابود برای شرکت درجلسه ای به ستاد فرماندهی لشکر امام حسین(ع)رفته بود.روز بعد که راننده مرا دید، گفت:دیروز که برای شرکت در جلسه به لشکر امام حسین(ع) رفته بودیم. بعدازصحبتهای فرمانده لشکر.سیدبلند شدوشروع به صحبت کردوتوضیحات فراوانی راجع به منطقه و کوهستانی بودن آن و شیوه انجام عملیات ارائه داد. فرمانده لشکر که اصلا انتظار شنیدن چنین توضیحاتی را از سوی سید نداشت مات ومبهوت به او خیره شده بود.وقتی توضیحات سید وجلسه تمام شد،شنیدم که مسئولین و فرماندهی لشکر می گفتند:چرا مسئولین خراسان چنین فردی با این بینش وآگاهی واز طرفی با این شجاعت رابه عنوان فرمانده گردان انتخاب کرده اند،میبایست فرماندهی لشکر رابر عهده او می گذاشتند. امامن که سید را می شناختم و می دانستم آدم متواضعی است ونمی خواهد از جمع بسیجیان فاصله بگیرد.وقتی این موضوع را با او در میان گذاشتم گفت:من می خواهم در کنار بسیجی ها و با آنها باشم.شب دیگر قبل از عملیات تماس گرفتند که به جلسه بیایید.سید گفت:من دیگر امشب نمی روم،تو به جای من برو به جلسه. من هم همراه راننده ماشین را روشن کردیم و به جلسه رفتیم.