کرامات شهداء بعداز شهادت

راوی علی اکبر گرمه ای: یکی از همسایه های قدیمی مادر شهید ابراهیمی که با آنها رفت و آمد داشتند نقل می کرد:یک روز به بهشت رضا رفته بودم . نزدیکیهای غروب سر مزار شهید سید علی ابراهیمی نشسته بودم. دلم گرفته بود و خیلی گریه می کردم . در همان حال و هوا با شهید درد دل می کردم ، گفتم : خدا تورا رحمت کند، اگر می بینی که سر مزارت نمی آیم به ای خاطر است که مریض احوالم و نمیتوانم اینجا بیایم ، مقداری از خاک ریم قبر شهید را برداشتم و روی سرم پاشیدم بوی خوشی از مزار شهید به وشامم رسید احساس خکردم دیگر درد و نارحتی ندارم و دیگر خوب شده ام هنگامی مه از جا برخواستم اصلا هیچ دردی احساس نکردم، اشک از چشمانم به خاطر شفا یافتن از شهید جاری بود