خبر شهادت

راوی نجمه ابراهیمی: هنگامی که خبر شهادت فرزندم محمد را شنیدم، روی دو زانو نشستم و دستهایم را به سوی خدا دراز کردم و گریستم و فریاد زدم خدایا الحمد الله... که قربانی من را پذیرفتی چون من واقعا در آن حالت بسیار خوشحال و راضی بودم. چون راهی که پسرم محمد انتخاب کرده بود را می دانستم و نیت او را قبول داشتم و هیچ نگران نبودم که ایشان در راه خدا و قرآن شهید شده است. من به خود افتخار و احساس غرور می کردم که خداوند: پسرم را قبول کرده و آیا من هم در این کار سهمی دارم؟ بعد جسد ایشان را تشییع و در گلزار شهدای اسفراین به خاک سپردیم.