زيرکي و هوشمندي

راوی فاطمه غفاری: موقعی که می خواستم به بنی صدر رأی بدهم از من پرسید: خواهر به چه کسی می خواهی رأی بدهی؟ گفتم: به بنی صدر. گفت: خواهر کار شما خیلی اشتباه است. چون او از اول روشنفکریش خیلی زیاد بوده و هست. ما از اول عکس بنی صدر و امام را باهم زده بودیم. وقتی شهید به منزل ما می آمد خیلی ناراحت می شد و می گفت: نمی شد عکس بنی صدر را بکنید؟ با خنده می گفتم: داداش جان کسی که رهبر قبولش داره ما هم قبولش داریم. می گفت: اینکه مسلمه ولی بنی صدر به درد اجتماع نمی خورد. تا اینکه بنی صدر خودش را لو داد و ما از خجالت عکسش را از عکس امام (ره) جدا کردیم. بعد به خانه ما آمد و گفت: دیدی آنجا بر عکس حرف من رأی دادی؟ گفتم: داداش جان! تا وقتی امام (ره) نگفته بود، من هم این را نمی گفتم ولی وقتی امام گفت: نباید حرفش را نشنیده گرفت و بعد که سر و صدای بنی صدر اوج گرفت ما عکسش را ریز ریز کردیم، یکروز آمد و گفت: به حرف من رسیدی؟ تو خیلی او را دوست داشتی. گفتم: من به خاطر امام که او را روی کار گذاشته بود، دوستش داشتم و اما دیگر از او رضایت ندارم. از روشنفکری او بگویم که هر چه بگویم روشنفکر بود و حرفهای اشتباهی که در زندگی داشتیم، به خوبی ما را سر راه می آورد.