رزق

به نقل از دوست شهید: عباسعلی تمام تلاشش را می‏‌کرد تا زندگی‎اش را که با سختی‌ و بالا و پایین زیادی همراه بود زیبا و ستودنی کند و دوست داشت تا دیگران نیز از چنین زندگی برخوردار باشند. او که خود مرد مقید و تربیت یافته در دامان اسلام و قرآن بود تمام سعی‌‏اش را به خرج می‌بست تا در کنار روزمرگی‎های روزانه، دیگران را کم و بیش با این دریای معنویت آشنا کند. او در ضمن کار و بنایی کردن، وقتی که تنها دستان او و کارگرانش مشغول به کار بود، ذهن و وجود آن‎ها را نیز به کار می‌‏گرفت و از این فرصت چند ساعته بهره می‏‌برد و وجود آن‎ها را با قرآن و احکام آشنا می‌‏کرد. نسبت به اصلاح قرائت نمازشان و نیز آشنا کردن‏شان با معنا و مفاهیم قرآن و همچنین گسترش فرهنگ مطالعه تلاش بی‌‏وقفه می‏‌کرد؛ حتی به این هم بسنده نمی‌کرد و همچون پدری دلسوز با تکرار آیات و روایات و نیز معنای آن‎ها و البته با تلاش و همت بالای شاگردانش در طی روز، آن‎ها حداقل یک آیه یا روایت را با معنا از حفظ می‌شدند و در پایان روز علاوه بر کسب روزی حلال به روزی معنوی‌شان نیز دست می‌یافتند چیزی که در آن روزها و حتی الان نسبت به آن توجه و دقت عمل نمی‏‌شود.