توجه به امر ازدواج

راوی معصومه سلامی: دختر و پسری در محل ما زندگی می کردند که این دو پدر و مادری نداشتند. این دو قصد ازدواج باهم داشتند ولی در نهایت تنگدستی به سر می بردند. ایشان رفتند با همسایه ها صحبت کردند تا کمکی بکنند و این دو باهم ازدواج نمایند. خود من پارچه پیراهنی داشتم که از سوریه برایم هدیه آورده بودند. به من گفت: شما هم این پارچه را هدیه بده. گفتم: نه من این پارچه را خیلی دوست دارم. گفت: انسان چیزی را که دوست دارد باید هدیه بدهد. ولی من شما را مجبور نمی کنم. گفتم: نه حالا که این طور گفتی من پارچه را هدیه می دهم. ایشان خودش شام تهیه کرد همسایه ها را دعوت کردیم و با تلاش ایشان این دو نفر باهم ازدواج کردند.