نوافل ونماز شب

به روایت از غلام رضا خادمان الحسینی : یادم هست زمانیکه فرزندم ابوالفضل خادمان الحسینی به مرخصی آمده بود یک شب نیمه های شب از اتاق بیرون رفتم و در حیاط قدم می زدم که یک صدای زمزمه یا نفس زدن می آمد سریع به داخل اتاق رفتم و از همسرم پرسیدم نکند ابو الفضل مریض است و از ما پنهان می کند . گفت : چرا این حرف را می زنی ؟ گفتم : توی حیاط که بودم صدای نفس زدنش را می شنیدم . گفت : نه آقا ایشان توفیق خواندن نماز شب را دارد و این نمازش هیچ وقت ترک نمی شود و من تا این را شنیدم به حال معنوی پسرم غبطه خوردم.