شجاعت و شهامت 1

به روایت از مرتضی عفتی : «نمی دانستیم کجا می خواهد عملیّات بشود . سردار قالیباف ، بنده ، شهید حسین زاده و چند نفر دیگر از برادران به داخل چادر آمدیم . سردار قالی باف یک خط کشید و گفت : در اینجا باید عملیّات بشود ولی مشخّص نکرد ، که کدام منطقه است . البتّه بعدها محّل آن برای ما روشن شد . امّا در آن موقع فقط تعداد کمی از مقامات نظامی و مسئول اطّلاعات ، فرماندة لشکر (جانشینی) از آن عملیّات اطّلاع داشتند ، سردار قالی باف گفتند : یک پیچ در اینجا هست که باید سه گردان (شهید شکیب ، گردان سیف الله ) (شهید حسین زاده و گردان یدالله) در آنجا مستقر شوند . بعدها اسامی این گردانها عوض شد . نام یکی از گردانها مزیّن به نام شهید حسین زاده شد . بعد از اینکه در آن منطقه عملیّات شد از سوی عراقی ها پاتک سنگینی صورت گرفت که در آنجا حسین زاده آر پی جی برداشته بسوی دشمن شلیّک می کرد . در آن موقع ما خیلی به ایشان تذکّر دادیم که آقای حسین زاده بنشینید که اگر شما افتادید دیگر کسی نیست که نیروها را رهبری کند . ایشان در جواب می گفتند : خیلی هستند که این وظیفه را به عهده بگیرند . مگر قبلاً ما بودیم یا برای همیشه هستیم . بالاخره حسین زاده در آن محل با اصابت گلولة سیمینف به درجة رفیع شهادت نائل آمده به مولایشان حسین (ع) پیوستند .»