عشق به جهاد

راوی محمد ترکجوش: بهمراه شهید در عملیات بدر شرکت داشتیم و محل خدمتمان در واحد تخریب لشکر 5 نصر بود. با خصوصیاتی که منطقه عملیاتی داشت، ابتدا عبور از جزیره و بعد استقرار بر روی جاده ای که هر طرف آن آب بود و قرار گرفتن دشمن در خشکی و استفاده از تمام تجهیزات وضعیت را برای ما دشوار کرده بود. از اولین روز عملیات دشمن پاتک را شروع می کرد و با جواب دلیر مردان غیورمان خنثی می شد. در روز دوم یا سوم عملیات بود که در پشت خاکریز اول قرار گرفتیم و از ابتدا روز دشمن تکهای سنگینی را شروع کرده با چند ستون تانک به مواضع ما حمله ور شد که با آر پی جی جواب آن را می دادیم. نزدیک ظهر دشمن با آرایش تانکهای خود با سه ردیف تانک یورش سنگینی را شروع کرد و علاوه بر آن هواپیما و هلیکوپترهایشان نیز: کمکشان می آمدند. با توجه به این که نیروهای ما جز آر پی جی و تیر بار و اسلحه سبک چیز دیگری در اختیارشان نبود ( چون امکان عبور و حمل تجهیزات از طریق آب وجود نداشت ) امکان مقاومت در برابر هجوم دشمن از ما گرفته شده بود. به همین سبب نیروها یکی پس از دیگری به عقب بر می گشتند پس از مدتی متوجه شدیم که جز چندتن از نیروهای تخریب کسی دیگر در خط باقی نمانده است که از جمله آنها شهید ترکجوش بود. در اینجا بود که به بقیه هم گفتند، خط را خالی کنید و بروید در مواضع عقب مستقر شوید. دشمن همچنان به حمله خود ادامه می داد و پس از گذشتن از چند خاکریز و خط اول به محل سه راهی رسید که از آنجا نیروهای ما فقط بر روی یک جاده مستقر بودند و اطرافشان را آب فرا گرفته بود. در اینجا بود که شهید ترکجوش به همراه چندتن تصمیم گرفتند که نگذارند، تانکهای دشمن از آن جلوتر بیایند و با چند قبضه آرپی جی و تعدادی گلوله به شکار تانک های دشمن رفتند و با رشادت و جوانمردی و استقامت در مقابل دشمن ایستادند و آنقدر به طرف تانکهای دشمن گلوله آر پی چی پرتاب کردند وقتی به عقب آمدند ملاحظه کردم که شهید ترکجوش به قدری آرپی چی زده بود که چشمهایش مثل کاسه خون سرخ شده بود و با همین رشادت ها ، آنها توانستند چند تانک دشمن را منهدم کنند و دشمن نتوانست جلوتر بیاید و بدنبال آن با مقاومت نیروهای جان بر کفمان مجبور به برگشتن به مواضع خود شدند.