اثر شهادت بر ديگران

راوی صغری ترابی همت آبادی: روزی که جهت دیدن پیکر پاک و مطهر برادرم حاج غلامعلی ترابی به معراج رفتیم، برادر ناتنی ام (سید محسن کلالی) که همرزم حاج غلامعلی هم بود، به هیچ عنوان گریه نمی کرد. معراج شهدا از طریق بلندگو صدای صوت قرآن حاج غلامعلی را پخش می کرد و مادرم به محض اینکه صدای دلنشین صوت قرآن غلامعلی را شنید به شدت گریه اش افزوده شد به نحوی که از هوش رفت. در حالیکه در آن لحظه برادرم سید محسن شروع به خندیدن کرد. وقتی به خانه آمدیم از برادرم سید محسن پرسیدم چرا در معراج زمانیکه همه گریه می کردند، شما می خندیدی، گفت: قبل از اینکه حمله شروع شود من با تانکر برای گردان حاج غلامعلی آب بردم مثل حضرت ابوالفضل (ع) که سقای امام حسین (ع) بود. پس از اینکه برادرم حاج غلامعلی به اتفاق همرزمانش با آب تانکر غسل شهادت بجا آوردند بعد حاج غلامعلی آمد و گفت: برادر جان، محسن جان، اگر من شهید شدم، شما خبر شهادت مرا به خانه ببر و مدیون هستی اگر بعد از شهادت من گریه کنی، بلکه باید بخندی. گفتم: برادر اگر من هم شهید شدم شما خبر شهادت مرا ببرید و گریه هم نکنید. بعد از چند لحظه با همدیگر روبوسی و خداحافظی کردیم و یکدیگر را در آغوش گرفتیم و از همدیگر حلالیت طلبیدیم. من به همین خاطر در معراج می خندیدم که دشمنان اسلام خوشحال نشوند.