رعايت آداب مستحب

راوی حسین عبدی: یکروز به مزار شهید ترابی رفتم . در حال قرآن خواندن بودم که یکی از همرزمانش آمد و بعد از اینکه قرآن خواندن من تمام شد ، گفت : واقعا عجب گلی و عجب دوستی از بین ما رفت . سؤال کردم ، چطور ؟ گفت : من یکی از نیروهای گردان ایشان بودم . یادم می آید با اینکه قرار بود عملیات شروع بشود ، تا زمانی که آقای ترابی قرآن نمی خواند هیچ کس حاضر نبود به خط برود . وقتی قرآن می خواند همه مجذوب خدا می شدند . اشک بود که ریخته می شد و آنگاه که صدای یا رب یا رب گفتن بلندمی شد ،همه مشتاقانه به خط مقدم می رفتند . در تمام مراسم هایی هم که پیش می آمد ابتدا این شهید قرآن می خواند و اگر نیاز به مداحی می کرد و بعد مراسم را به دیگری می سپرد .