تقيد به نماز

راوی سید محمد رستگار: قبل از عملیات والفجر مقدماتی یک شب میهمان ایشان شدم. وی فرمانده گردان کوثر بود که در آن موقع زیر آتش شدید دشمن قرار داشت و مرتب گلوله های توپ و خمپاره می آمد در حالی که او و دیگر همرزمان گردانش خم به ابرو نمی آوردند و لحظه ای خنده از لبان ایشان دورنمی شد. بنده از ایشان سؤال کردم: آیا شما جواب آتش دشمن را نمی دهید؟ و او در حالی که مثل همیشه می خندید، گفت:‌دشمن بعثی قابل نیست، جوابش را بدهیم. فقط صبح به صبح وقت اذان یکی ، دو گلوله خمپاره به طرفشان می فرستیم، به امید اینکه شاید برای ادای نماز صبح بیدار شوند و رو به سوی خدا کنند. آری این شهید بزرگوار تا این حد مقید به انجام فرایض دینی بود، که حتی می خواست دشمن را هم با آتش خمپاره بیاد خداوند بیاندازد، تا شاید وادار به نماز خواندن شوند.