«دست به سینه»

به نقل از همسر شهید: هر دو روز یک ‌بار، عمل ‌جراحی روی دستش صورت می‌گرفت، طوری‌که دست از دیگری کوتاه‎تر شده بود. آرنج نداشت و دستش از داخل پیچ ‌و مهره شده بود. با تبسم می‌گفت: «من برای ایستادن درب مسجد خوبم. این دستم را روی سینه‌ام بگذارم و با دیگری گلاب‌پاش بگیرم تا مردم بگوید برای خوش‌آمدگویی ایستاده!»