لحظه و نحوه شهادت

راوی سید محمد غفوریان: من در عملیات بدر و در جادة خندق در خدمت برادر علیرضا مصطفایی بودم.این جاده قبلاً در دست عراقی ها بود که ما آنجا را فتح کرده بودیم و یک سنگر و هم عراقی در کنار جاده سالم مانده بود که برادران از آن برای نماز خواندن و استراحت کردن استفاده می کردند.حدوداً حوالی غروب آفتاب بود که برادر مصطفایی و برادر علمی و چند نفر از برادران دیگر وضو گرفتند و خود را برای اقامة نماز آماده می کردند که من هم چند دقیقه پس از آنها کار را تعطیل کردم و رفتم که وضو بگیرم و به آنها ملحق شوم که برادر مصطفایی و برادران دیگر در همان سنگر عراقی نماز را شروع کرده بودند.من حدوداً 10 متری سنگر بودم که ناگهان صدای سوت توپی آمد که من بلافاصله زمین گیر شدم و پس از صدای انفجار دیدم که دود غلیظی از همان محل سنگری که برادران مشغول نماز بودند بلند شد من به محض اینکه دود برطرف شد از جای بلند شدم و دیدم که خودم طوری نشده ام ولی متوجه شدم که این گلولة توپ مستقیماً بر روی سنگر عراقی که علیرضا و برادران دیگر در آن سنگر مشغول نماز بودند اصابت کرده است و ایشان و چند نفر از نیروهایشان به شهادت رسیده اند. در آن شب به دلیل کمبود امکانات پیکر این شهید بزرگوار و شهدای دیگر در همانجا ماند و صبح روز بعد با اولین وسیله ای که آمد تمام شهدا را جمع آوری کردیم و به وسیلة قایق به عقبه منتقل کردیم.