امدادهاي غيبي

راوی قربانعلی محمد پور : به یاد دارم هنگامی که پسرم حیدرعلی پس از شرکت در اولین حمله فتح المبین از جبهه به مرخصی آمده بود ، خاطرات جنگ را اینگونه برایمان نقل می کرد : با اینکه در عملیات فتح المبین عراقیها مرتب مثل باران بر سر ما آتش و گلوله می ریختند اما با صبر و استقامت بچه های رزمنده و شجاعت ، تعداد کشته های عراقی از ما بیشتر بود و حدود 25هزار کشته دادند و نیروهای ما با توکل به خدا و فضل و عنایت به خدا ، پیشروی کردیم و دشمن را به عقب راندیم و پیروز شدیم ؛ در ادامه صحبتهایش گفت : در این عملیات یکی از تانکهای دشمن تا نزدیکیهای خاکریز ما آمد ولی گویا خداوند چشمهایش را بسته بود و مارا که در پشت خاکریز کوچک یک متری کمین کرده بودیم را نمی دید.