توانایی جسمی و رزمی

به روایت از عبای تیموری : با دستور فرماندهی قرار شد در منطقه رحمانیه که از توابع دارخوین بود مستقر شدیم. کنار رودخانه کارون روستاهای تخلیه شده به چشم می خورد. مدتها بود که مخروبه شده بود. از پشت هر سنگ و کلوخ عقرب و رُتِیل بیرون می آمد. پشه هم خیلی زیاد بود. اینکه می گویم پشه زیاد بود، یعنی خواب بی خواب و هیچ کس تا صبح نمی توانست بخوابد. بچه ها کل منطقه را سم پاشی کرده بودند. هر شب تعداد زیادی عقرب و رُتیل را می کشتند ولی تمامی نداشت. در اورژانس آمار از نظر گزیدگی بسیار بود. امان بچه ها را بریده بود. آسایش تنها در تاریکی سحر با دود زیاد مقدور بود آن هم با ترس زیاد از حشرات موزی. گرمای هوا هم امان همه را بریده بود. به قول خود خوزستانی ها فصل، فصل خرما پزان بود. این اواخر پشه بند آن هم به مقدار کم به نیروها داده شد. شهید احمد عابدی روی پشت بام یک خانه گلی و بدون پشه بند می خوابید و می گفت شماها خیلی ضعیف هستید که از این موجودات می ترسید.