ناظر و شاهد بودن شهيد برامور

راوی حاج حسن صبوری: یکی از فرزندان حاج محمد بسیار گریه می کرد. او را به مجالس دعا و جاهای مختلف می بردیم ولی او بی تابی می کرد. مانده بودیم که چکار کنیم که این بچه آرام بگیرد. به فاطمه -همسرش- گفتم: دایی جان، بچه را بردار تا سر قبر حاج محمد برویم شاید حاج محمد نظری کند و بچه آرام شود. از حاج محمد سلامتی بچه را طلب کردیم. بچه را برداشتیم و به مزار حاج محمد رفتیم. همین که به سر قبر ایشان رسیدیم و فاتحه ای خواندیم بچه دیگر بی تابی نکرد و آرام شد.