ساده زيستي و پرهيز از تجمل

راوی علی اصغر معصومی: در سال 63 برادر حاج محمد طاهری به اتفاق عده ای از بچه های شورای بسیج آمده بود به منطقه وبه تیپ جواد الائمه ما رفتیم خدمت فرمانده تیپ حاجی برونسی و به ایشان گفتیم اگر امکان دارد موتوری بدهید تا برویم حاج محمد طاهری را به جای خودمان بیاوریم . چون برادرشان آمده اند . می خواهند همدیگر را ملاقات کنند . ایشان موتور را به ما داد و رفتیم حاج طاهری را آوردیم . مقداری برای ما صحبت کرد و وقتی صحبتش تمام شد ، یدا... که برادر ایشان بود رو کرد به حاجی طاهری و گفت : تعدادی موتور هندا به سپاه کاشمر داده اند و به آنهائی که امتیاز بالائی دارند تصمیم دارند موتور بدهند شما هم داداش وسیله نداری . حاجی طاهری از اول تا آخر یک دوچرخه بیش نداشت . امتیازتان هم بالا است . یک 2، 3 دقیقه ای حاجی سرش را پائین انداخت و در فکر فرو رفت و هیچ حرفی نزد. بعد از آن که سرش را بلند کرد و گفت : برادرم موتور که سهل است و کاشمر هم که سهل است ، اگر تمام جهان را به من بدهند من هرگز 2 رکعت نماز خواندنم را با این بسیجیان در داخل این چادرها را به همه جهان عوض یا سودا نمی کنم . آن وقت تو می گوئی برو موتور بگیر . آن موتور ها را باید کسانی بگیرند که واقعا دنبال مادیات هستند بروند قالی یخچال و غیره بگیرند. من را تو داری با چه عوض می کنی.