بدون عنوان

بوی عطر دوست دوست شهید علی شبانی یکی از جوانان یا ایمان، صادق و صالح بود، به خدا قسم درجه ای کمتر از شهادت لایق این عزیز نبود، او همیشه جوانان را برای رفتن به جبهه توصیه می نمود او از روحیه بالایی برخوردار بود. صبر و استقامت در مشکلات با خون و گوشت او آغشته بود. حدود 3 یا 4 ماه پس از شهادت ایشان به لحاظ ارتباط نزدیک و علاقه ای که با یکدیگر داشتیم و از همه مهمتر در آن زمان گناه کمتری داشتیم، نزدیک نماز صبح بود که در خواب دیدم، علی ؟؟؟ به لباس سفید و چهره نورانی و بشاش و شادابی و سر حال با همان شکل دوران حیات، با آغوش باز به طرف می آمد گفتم علی جان کجائی!؟ در جواب گفت مکان بسیار خوبی دارم و اینجا به ما زیاد خوش می گذرد. که با همان گفتگو شروع به بوسیدن همدیگر کردیم، به خدا قسم آنچنان بوی عطر و بوی بسیار خوب و مقدسی از ایشان استشمام کردم که تاکنون اینطور ندیده ام و استشمام نکرده ام در همین موقع مادرم برای نماز صبح صدا زد که والله به فاطمه زهرا (س) صبح موقعی که از خواب بلند شدم برای چند لحظه آن بوی عطر فضای خانه را عطرآگین کرده بود. به طوری که دقیقاً همان بوی عطر بود که از او به یادگار مانده بود .