صبر و تحمل و توصيه به آن

راوی محمدعلی سمیعی: من دقیقا به یاد دارم که صادق قبل از انقلاب یک دوره قرآن محلی را به راه انداخت که خیلی از بچه های محله مان از این مساله ناراضی بودند به همین دلیل همشه آخر شب می آمدند موتور قاری ما را پنچر می کردند ویا بادش را خالی می کردند که این بنده خدا قاری دوره قرآن ما می خواست برود می دید که موتورش پنچر است ویا باد ندارد و در کل تا زمانی که تلمبه می آوردند و موتور این بنده خدا را باد می کردند کلی طول می کشید و اذیت می شدند ولی با این حال صادق با وجود اینکه می دانست این مسائل را چه کسانی انجام می دهند اما باز هم چیزی نگفت و به من می گفت بگذار همینطور باشد کم کم آنها خودشان هم می آیند و در دوره قرآن ما شرکت می کنند که حقیقتا همینطور هم شد ویکی دو جلسه آمدند توی دوره و مسخره کردند که قاری ما هم بنده خدا سعه صدر خوبی داشت که کم کم همین بچه هایی که اذیت می کردند به دوره ما آمدند که دوره خوبی هم شد و تا زمانیکه صادق در محل ما بودند این دوره پابرجا بود ولی زمانی که صادق از محله ما رفتند این دوره هم جمع شد.