نوجوانی و جوانی

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ما تلویزیون نداشتیم و به همین خاطر گاهی اوقات بچه ها را برای دیدن برنامه های تلویزیون به منزل همسایه مان می بردیم. یک بار که رفتیم دیدیم محمد پشتش را به تلویزیون کرده به او گفتم: محمد جان چرا پشتت را به تلویزیون کردی و فیلم نگاه نمی کنی؟ او در جوابم گفت: برنامه های تلویزیون گناه دارد شما هم نباید نگاه کنید. وقتی محمد این حرف را زد همه به او خندیدند و گفتند: پسرجان این حرف ها چیه می زنی! حتی وقتی پدرش می خواست تلویزیون بخرد، محمد می گفت: تلویزیون نخرید. برنامه های خوبی ندارد. موسیقی و دیگر برنامه هایی هم که دارد باعث گناه هستند. به او گفتم: موسیقی چیه؟ تو از موسیقی چه می فهمی؟ اما او همچنان بر عقیدة خود استوار بود و ما را از نگاه کردن برنامه های ـ در حالی که هنوز بچه بود و سن و سالی نداشت ـ تلویزیون بر حذر می کرد.