تقید به نماز

به روایت از ابراهیم درویشی : یک روز در حال قدم زدن در اطراف اردوگاه بودم که آقای درویشی را دیدم. ایشان رفت و در گوشه ای نشست. قرآنی از جیبش بیرون آورد و شروع به خواندن قرآن کرد. وقتی دیدم ایشان در یک عالم دیگری است جلو نرفتم چون نمی خواستم حال و هوای ایشان را به هم بزنم. رفتم در گوشه ای نشستم و شروع به کشیدن سیگار کردم. موقعی که سیگارم تمام شد بلند شدم تا بروم یکدفعه آقای درویشی من را دید و گفت: حسین آقا حالت چه طور است گفتم: خدا را شکر خوبم گفت: تا می توانی عراقی ها را بکش من گفتم: انشاءالله اگر خدا بخواهد تا بتوانم آنها را به هلاکت می رسانم. ایشان به سمت من آمد و متوجه بوی سیگار شد گفت: آقای مرادی سیگار می کشی من سکوت کردم آقای درویشی گفت: سیگار نکش. سعی کن با بدنی سالم به انقلاب و جبهه کمک کنی.