نوافل و نمازشب

به روایت از ابراهیم درویشی : نیمه های شب بود همه خواب بودیم. یک دفعه متوجه شدم آقای درویشی از چادر بیرون رفت. من کنجکاو شدم. دنبال او راه افتادم تا ببینم کجا می رود. او را تا جلوی درب نمازخانه تعقیب کردم. وقتی او وارد نمازخانه شد من هم به دنبال او داخل نمازخانه رفتم. گفتم: شما این موقع شب اینجا چه کار می کنید؟ آمده اید نماز شب بخوانید؟ ایشان گفت: نه من آمده ام نمازهای قضایم را بخوانم. البته من فهمیدم آقای درویشی می خواهد نماز شب بخواند، اما چون می خواست این کارش ریا نشود به من گفت: می خواهم نماز قضا بخوانم.