مشيت الهي

راوی محمد جامعی فریمانی: یک بار فرزندم محمدرضا به همراه خواهر و برادرش سوار موتور بودند که به زمین خوردند و مصدوم شدند. محمدرضا در این سانحه تصادف دچار ضربه مغزی شد و بمدت هفت شبانه روز در بیمارستان امداد مشهد بیهوش بود ولی حال برادر و خواهرش خوب شد و ایشان همچنان بیهوش بودند.روز هفتم که ایشان در بیمارستان بستری بود عمه اش به دیدنش آمد و به من گفت : برادر جان شما برو استراحت کن من مراقب ایشان هستم. عمه اش تعریف می کرد : هنگامی که من روی سر ایشان بودم سیدی که شال سبز رنگ به سر داشت وارد اتاق شد و به هر یک از بیماران در آن اتاق که سه نفر بودند به هرکدام دو عدد کشمش داد و گفت بخورید. من گفتم ایشان بیهوش است نمی تواند کشمش بخورد. گفت کشمشها را له کن و هر طور شده به او بده تا بخورد.من هم همین کار را کردم و پس از مدت کوتاهی محمدرضا به هوش آمد و تا نگاه کردم تا از سید تشکر کنم نبود ورفته بود. وقتی که پزشکان او را معاینه کردند و عکس هم گرفتند به ما گفتند: فرزندتان دیگر به عمل جراحی نیاز ندارد و حالش خوب خوب است. شاید مشیت پروردگار این بوده است که در دوران چهار سالگی و نوجوانی سالم بماند و به جبهه برود تا به فیض عظیم شهادت نائل آید و جانش را در راه دین مبین اسلام و میهن و دفاع از ارزشهای جمهری اسلامی فدا کند.