تقید به انجام کامل ماموریت

به روایت از علی شوریابی : شهید کریم اندرآبی فرماندة گردان ثارالله لشکر 5 نصر بودند. ایشان که فکر می کنم، بر هیچ کس از برادران پوشیده نباشد، بچّه هایی که با ایشان رفت و آمد داشتند و یا از نزدیک با روحیّات ایشان سر و کار داشتند خوب او را می شناسند. این برادرمان مجروح شده بود، یعنی یک پایش دو تا تیر و دیگری یک تیر خورده بود. با اینکه کار ما رسیدگی به امور جراحت مصدومین و مجروحین بود، این برادر از ناحیة پا مشکل داشت و افتاده بود روی زمین و نمی توانست با آن صورت حرکت داشته باشد ولی آن شمشیر برنده که زبان باشد با صدای رسا و سیمای جذّابش، بچّه ها را هدایت می کرد که دشمن چیزی نیست برادرها بتازید، مقاومت کنید. بالاخره ایشان با اینکه دو تا پایش رفته بود و خون زیادی هم از دست داده بود و چشمانش از شدّت خونریزی جایی را بطور شفاف نمی دید و تار بود، با همان حال، من رفتم و صورتش را بوسیدم و گفتم: برادر کریم چطوری؟ گفت: شما را بجا نمی آورم. گفتم: اشکال ندارد حالا شما خوب شوید، بجا خواهید آورد. سرم به ایشان وصل بود به من سفارش کرد که به بچّه های جلوی خط که با لنج مهمّات می برند، بگویم زودتر به بچّه ها مهمّات برسانند دلگرمی می داد. با اینکه روی برانکارد گرفته بودش تا به اورژانس برسانم، بعد بچّه های آشنا سفارش می کرد، مقاومت کنید. ما پیروزیم، بصره فتح خواهد شد امّا متأسّفانه خبر رسید بچّه ها توی باتلاق پراکنده شده اند و سازماندهی اوّل خود را از دست داده اند چون مسئول گردان مجروح شده بود و او را به همراه معاون - که او هم مجروح بود - به عقب برده بودند، به همین خاطر بچّه ها توی باتلاق پراکنده شده بودند.»