عشق شهادت

به روایت از عصمت دایی : به یاد دارم یک روز همراه پسرم رضا امیری مهر برای تشییع جنازه ی یکی از دوستانش که در جبهه شهید شده بود به معراج شهدا رفتیم بعد از اتمام تشییع جنازه به خانه آمدیم دیدم او رفت وسط اتاق نشست و دست هایش را رو به آسمان کرد و گفت: خدایا می شود من هم در راهت شهید شوم مثل دوستانم آرام داخل تابوت بخوابم. بعد من رو به او کردم و گفتم این چه حرفی است که می زنی تو هنوز جوان هستی آرزوها داری. گفت: مادر آرزوی من شهادت در راه خدا است شما هم برای من دعا کنید چون دعای مادر زود مستجاب می شود و شهادت لیاقت می خواهد. تا یک روز بیایید معراج شهدا و من را کنار دوستم که آرام خوابیده ام ببینید بعد از مدتی رضا توانست راهی جبهه های جنگ شود و در راه دفاع از اسلام و ناموسش به آرزوی دیرینه اش که شهید شدن در راه خدا بود رسید. و در معراج شهدا کنار دوستش دفن شده و به خواب عبدی رفت.