امدادهاي غيبي

راوی جواد نمازیان: حسین ابوالفضلی می گفتند: یک روز نزدیک غروب بود در جزیره مجنون به اتفاق یکی از دوستان روی تانکر آب نشسته و مشغول صحبت بودیم و در حین گفتگو بودیم که 20 متر آن طرف تر خزنده ای نظر ما را به خود جلب کرد. ما به سوی او رفتیم هنوز ده متری از تانکر دور نشده بودیم که صدای انفجار عجیبی ما را بلند کرد و بر زمین کوبید تا به خود آمدیم دیدیم که روی صورت و بدنمان پر از خاک شده و صدای دوستم را شنیدم که کمک می طلبید، با زحمت بلند شدم و به طرف او براه افتادم وقتی به او رسیدم گفت: من حالم خوب است و نگران شما بودم. شما حالت خوب است؟ گفتم: بله بعد که بلند شدیم و به اطراف خود نگاه کردیم اثری از تانکر آب نبود بجز آبی که در اطراف ریخته بود و من این را یکی از امدادهای غیبی تلقی کردم.