ناظر و شاهد بودن شهيد برامور

راوی عصمت نجفی : یک دفعه در زندگی مشکلی برایم پیش آمده بود و یکسره فکرم را به خودش مشغول کرده بود . از همسرم رجبعلی نجفی کمک خواستم تا من را در حل مشکل همراهی کند در یکی از همان شبها شهید را خواب دیدم که به خانه آمده است . در آن لحظه فرزند خواهرم بغل من بود به شهید گفتم : ببین ماشاالله چقدر بزرگ شده است شهید بچه را از من گرفت و بوسید و به من برگرداند فردای آن روز مشکل من برطرف شد.