خواب و رویای دیگران در مورد شهادت شهید

به روایت از مرضیه محمودی : سه ماه به شهادت احمد باقی مانده بود. یک شب خواب دیدم در کنار خانه یما چند تابوت به صورت ردیفی قرار گرفته است. یکی از دوستان احمد که آنجا بود به من گفت: احمد شهید شده بود. من اعتنایی نکردم و گفتم: شما می خواهید من را بتر سانید . یکی از دوستان احمد از داخل یکی از تابوت ها سرش را بلند کرد و گفت: احمد شهید شده است . شما بی اعتنایی؟ من به داخل خانه رفتم دیدم که احمد در خانه نشسته و یک میز هم چیده است که روی آن گل و آیینه و شیرینی و ... گذاشته شده بود. به من گفت: می خواهم جشن پانزده شعبان را همانند سالهای گذشته برپا کنیم. همچنین گفت: چون دست شما پر برکت است و پولتان حلال است دوست دارم از دست شما عیدی بگیرم. من هم به او مقداری پول دادم در این لحظه به خودم آمدم و یاد حرفهای دوستان او افتادم که می گفتند احمد شهید شده است. گفتم: مگر تو شهید نشده ای باید پیکر تو الأن داخل تابوت باشد . گفت: مادر چقدر تو ساده ای مگر نشنیده ای که می گویند کسانی که شهید می شوند نمرده اند بلکه زنده اند و پیش خانواده شان هستند، غذا می خورند، راه می روند، نماز می خوانند و تمام آن کارهایی را که قبلاً انجام می داده اند، الأن هم انجام می دهند.