بچه‌هایم را کشتند!

به نقل از شهید:در دوران سربازی، یک بار ریختیم داخل خانه‌ای که بمب دست‌ساز و مواد منفجره می‌ساختند. چند جوان به همراه یک پیرزن داخل خانه بودند. پیرزن که مضطرب شده بود، اشک می‌ریخت و می‌گفت: «بچه‌هایم را کشتند!» البته آن‌ها بچه‌هایش نبودند؛ ولی او مدام همین جمله را تکرار می‌کرد. طوری فرمانده را سرگرم کردم و کلتش را از کمرش باز کردم که نفهمید. پرسیدم: «فرمانده کلتت کو؟» همین که حواسش پرت شد، به بچه‌ها اشاره کردم که بروید و همه فرار کردند.