اخلاق نیکو

به نقل از مادر شهید: مدتی بود که عباسعلی مشغول خانه سازی بود و داشت سرپناهی را برای خانواده‌اش آماده می‌کرد. یک بار به دیدارش رفتم، ایشان از کار دست کشید و برای کارگران چای ریخت، سپس به آنها تعارف کرد و گفت که بیایید نوش جان کنید. من از رفتار او تعجب کردم و گفتم که چرا شما این کار را می‌کنید؟ پاسخ داد که مادرجان معلوم نیست که هر کدام از ما چند صباح دیگر زنده باشیم، پس باید در همین فرصت اندک سعی کنیم به بهترین نحو زندگی و رفتار کنیم.