پیش بینی شهادت

به روایت از محمد حسین محمدی : شهید در روز های آخر قبل از عملیات والفجر یک به بعد از مراسم صبگاه مشترک از من خواستند نام و نام خوانوادگی ایشان را روی پیراهن ایشان بنویسم . من هم قبول کردم وقتی رفتم ماژیک بیاورم دیدم پیراهنش را در آورده و پشت و رو پوشیده است ، گفتم برای چه پیراهنت را عکس پوشیده ای ؟ گفت : دلم می خواهد تو چکارداری تو اسم مرا بنویس گفتم پیراهنت را درست بپوش تا بنویسم . ایشان گفتند : بنویس تا بعد برایت بگویم ، من هم بنا به درخواست ایشان نام و مشخصات ایشان را نوشتم و بعد ایشان پیراهن را در آوردند و درست پوشیدند و گفتند : آدم باید آینده نگر باشد گفتم : انسان آینده نگر باشد باز چه صیغه ای است که یاد گرفتی . گفت : آخر من فکر این روزها را می کنم که اگر جنازه ام گم شد بتوانند پیدایم کنند. گفتم : مگر روی پیراهنت بنویسی فراموشت می کنند و گم می شوی . گفت : این قدر سؤال نکن اگر روی آن بنویسم در اثر تابش آفتاب زود تر از بین می رود ولی اگر پشت آن بنویسم امکان دارد بهتر بماند و مشخص تر باشد گفتم : برو بابا مگر جنازه تو چندین قرن می خواهد بماند که مشخصاتت از بین برود . بالاخره این قدر سؤال کردم که عصبانی شد و گفت چقدر سؤال می کنی اصلا تو چکار داری اگر زنده ماندی خودت می فهمی من چقدر زرنگ بودم . آری بعد از 12-13 سال که از تاریخ شهادت ایشان می گذشت بالاخره جنازه ایشان پیدا شد و من آن موقع بود که فهمیدم فکر این روزها را کرده بود ولی من نفهمیدم که آیا مشخصات ایشان روی پیراهن مانده یا نه .