خاطرات سیاسی

به روایت از غلام محمد حق جوی : در روز نهم دیماه 57 کهراهپیمایی عظیم مردم مشهد از میدان شهدا فعلی به طرف چهارراه لشکر و چهارراه استانداری در حرکت بود ناگهان بوسیله تانکها و هلی کوپترهای شاه مورد حمله قرار گرفتند و حتی چند زن راهپیمائی کننده را زیر زنجیرهای خود له کردند در این راهپیمایی غلامعلی نیز شرکت داشت و در داخل محوطه استانداری علیه ارتشیان طاغوت شعار می دادند و در روز دهم دیماه که ارتش طاغوت با وقاحت تمام در محوطه چهارراه شهدا بطرف مردم که علیه رژیم طاغوت شعار می دادند تیراندازی می کردند بنده غلامعلی را سر کوچه چهار باغ گذاشته و خودم به کوچه مقابل آن (کوچه آب میرزا) رفتم که در همین موقع تانکها حمله ور شدند و به سوی مردم تیراندازی کردند این جانب داخل کوچه آب میرزا رفته از ایشان جدا شدم و تانکها پس از تیراندازی و کشتار مردم به پادگانهای خود بازگشتند. بنده از طرف حرم به کوچه چهار باغ مراجعه کردم و به سراغ موتور سیکلتم که در گوشه ای پارک کرده بودم رفتم و ناگهان متوجه شدم که برادرم روی موتور سیکلت نشسته و منتظر من است تا چشمش به من افتاد از موتور پیاده شد و خودش را در آغوش من انداخت و گفت داداش جان سالمی گفتم بله خوشحالم که تو را سالم می بینم و با یکدیگر به منزل برگشتیم و والدین ما و خانواده ام که خیلی نگران شده بودند با دیدن ما خوشحال شدند.