محبت و مهربانی

به روایتاز حسین جهان پور : قاسم در این سه یا چهار سال اخیر با ما زندگی می کرد . خداوند به ما اولادی داده بود . یکروز او خیلی گریه می کرد بطوری که مادرش نتوانست او را ساکت کند . قاسم او را بغل گرفت و او آرام شد . همینطور که او را راه می برد به او می گفت : انشاءالله تو اسم مرا می گیری و راه مرا ادامه خواهی داد .