خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

راوی محمد اسماعیل تقی زاده: برادرم حسین مدتی یود که مفقود الاثر بود و از او هیچ اطلاعی نداشتیم یک شب خواب دیدم که ایشان فرض کنید اسیر بودند و برگشتند. اولین کسی که او را دید من بودم بعد از احوال پرسی و بغل گرفتن یکدیگر از او پرسیدم کجا بودید چند وقت است که از شما هیچ خبری نیست ما را چشم انتظار گذاشتی. گفت داداش ما جای خوبی بودیم و دارم می یایم به مادر بگویم اصلا ناراحت نباشند ما تا هفته آینده می آییم وقتی هم که آمده بود دیدم جمعیت زیادی آمده اند و او را سر دست دارند می آورند از خواب پریدم. هفته بعد پلاک و مقداری استخوان با همان شلوغی جمعیت که در خواب دیده بودم تشییع کردیم.