پيش بيني شهادت

راوی کبری یوسفی: به خاطر دارم هنگامی که پسر کوچکم ده ما داشت ، پدرش به جبهه رفت و برایش آش پشت پا پخته بودم. آمدم که بچه را شیر بدهم که فرزندم یک دفعه نام شهید را به زبان آورد. به بسیار تعجب کردم و به کسی چیزی نگفتم. تا این که جعفر از جبهه تلفن زد و احوال پسر کوچکمان را پرسید و گفت: پسرم حرفی نزده است. با تعجب گفتم: چرا نام شهید را به زبان آورد. ایشان خیلی خوشحال شد و گفت: پس من هم لیاقت شهادت را دارم.