خاطرات بعد از مجروحیت

به روایت از حسین مطیع : یادم است محمود بیاری در بیمارستان قائم یا امام رضا (ع) مشهد که بستری بودند ما به عیادت ایشان رفتیم با وجود درد زیادی که داشتند قسمتی از پایشان استخوان وکف پا از بین رفته بود کماکان خنده بر لبشان بود. چند نفری از بچه های کتابخانه محلشان که از دوستداران ایشان بودند به واسطه اخلاقیات ایشان جذب شده بودند. کماکان در بیمارستان آن بچه ها مراقبت دائمی از ایشان را با وجود کادر پرستاری به صورت نوبتی انجام می دادند ولحظه ای نمی گذاشتند که تنها بماند علیرغم این که خود ایشان قلبا مایل به انجام این کار نبود.