دعا و توسل جمعی

به رواست از عباس افچنگی : یادم می آید در یک زیارت عاشورا بود محمود بیاری آن قدر گریه های سنگینی می کرد. این گریه ها دیگران را به تاثر وا می داشت یعنی احساس نیازش را کاملا داشت مطرح می کرد از همه کسانی که احساس می کرد آبرویی دارند ، حیثیت و جایگاهی دارند به آنها رجوع می کرد و التماس دعا می خواست می گفت : برای من دعا کنید یادم می آید توی همین مراسم زیارت عاشورای آخرش که آمده بود به شهرستان خیلی فعال تر و پیگیر تر از همیشه بود . وقت دعا که می شد از آن کسانی بود که می نشست دیگر توی دعا می رفت کمتر کسی بود که آن حال دعا را در وجودش بشود دید.