لحظه و نحوه شهادت

به روایت از ناصرالدین بیاتی : یکی از همرزمان برادرم حسین بیاتی برایم تعریف کرد که در عملیات والفجر مقدماتی شهید بیاتی در یک سنگر بودیم. یادم هست در حال پیشروی به سمت دشمن بودیم که یکی از همرزمان مجروح شد و ایشان برای این که او را نجات دهد او را به زیر سایه ی بیل لودری که در آن نزدیکی خراب شده بود برد و در حال پانسمان و بستن زخم های او بود که گلوله ی خمپاره به نزدیکی او اصابت کرد و ایشان در اثر ترکش که به پشت سر و پایش خورد شهید شد . وقتی ما برای شناسایی جسد رفتیم او را با وضع وخیمی دیدیم چون یک پایش قطع شده بود و در اثر ترکش که به پشت سر او اصابت کرده بود چشمانش در آمده بود. او را تحویل گرفتیم و بعد از تشییع به بهشت رضا انتقال و به خاک سپردیم.