خواب و رویای دیگران در مورد شهید

به روایت از طیبه آخوندیان : یک بار من خواب دیدم، مابین کوه گودالی است و همة رزمندگان آنجا جمع شده اند عباس هم آنجا بود. من هم رفتم پیش او ایستادم. عباس مفقود شده بود که برادرش گفت: بیایید برای او جایی در بهشت رضا درست کنیم و عکس او را تشییع نماییم. گفتم: نه، او از اول دوست داشت مانند فاطمة زهرا (س) گمنام باشد. خودش به من گفت: خوش به حال آنهایی که گمنام رفتند و اثرس از آنها نیست. گفت: اگر خدا خواست و زمانش که رسید، ما اینجوری برویم. خودش دوست داشت مفقود بشود.