ابتکار و طرحهاي نظامي

راوی سید هاشم موسوی: در ماموریتی که برای حفاظت از بیت امام به تهران اعزام شدیم، برای استراحت در منزلی بزرگی که متعلق به "ارتشبد زاهدی" و با بیت امام حدود 1 کیلومتر فاصله داشت، مستقر بودیم. امکانات بسیاری در این منزل از قبیل سیستم گرمایی فنکویل، اطاق های مجهز وجود داشت. در یکی از روزها ابراهیم امیرعباسی با شهید حمامی و آقای حامد بعد از پاایان پست نگهبانی برای استراحت به خانه آمدند. این عزیزان علاقه زیادی به تخریب و درست کردن مواد منفجره داشتند. آن روز مواد منفجره جدیدی که قهوه ای رنگ بود ساخته و روی فنکویل گذاشته بودند تا خشک شود و برای استفاده آماده گردد. مواد منفجره دست ساز آنها بسیار حساس بود و با کوچکترین ظربه از خود واکنش نشان می داد و قابل احتراق بود و من هیچ اطلاعی از خواص این ماده نداشتم. ابراهیم رفت تا مواد منفجره ای را که خشک شده بود را از روی فنکویل جمع کند، با اینکه احتیاط کرد اما مواد منفجره مشتعل شد و در اثر انفجار صدای زیادی تولید کردو سطح فنکویل را خراب نمود. صورت ابراهیم در اثرشعله ایجاد شده حاصل از انفجار به شدت آسیب دید. آقای حامد و بقیه بچه ها سریع او را به بیمارستان رساندند و آن سوختگی روی صورت ابراهیم تا آخرین لحظات زندگی اش به عنوان نشان شهامت در ابتکار و خلاقیتهایش در ساختن مواد منفجره همراه بود.