عشق شهادت؛

ن.م محمود آبادی؛ یادم هست در مراسم تشیع جنازه شهید محمد علی آخوندی (پسر عمویم ) محمد جواد در حالی که اشک از گونه هایشان جاری بود ، نوشابه گرفته بود و به مادر شهید (زن عمویش ) داد و گفت : بگیر و بنوش و خدا را شکر کن که این چنین فرزندی داشتی و در راه خدا تقدیم کردی . مگر تو از حضرت زینب (س) بهتری . مگر ما از صاحب امام حسین(ع) بهتریم . مگر در زیارت عاشورا نمی گوییم حسین جان ای کاش ما هم در زمان تو و در رکاب تو می بودیم و شهید می شدیم . بلاخره مادر شهید آن نوشابه را خورد . محمد جواد همانجا تأکید کرد که من وصیت می کنم که اگر شهید شدم نوشابه بگیری و بخوری و خدا را شکر کنی که من را قبول کرد و کارنامه قبولی دست من داد .