تلاش و پشتکار

راوی علی نعیمی: یادم هست یک سال تابستان که مصادف شده بود با ایام پربرکت ماه مبارک رمضان من و فرزندم گل محمد نعیمی در حال درو گندم بودیم که ایشان به من گفت : پدر من از قبل برای شما سایبانی آماده کرده ام شما بروید و کمی استراحت کنید من این قسمت را تمام می کنم . وقتی من به کنار سایه رفتم به علت خستگی و ضعف که از روزه گرفتن داشتم در کنار سایه خوابم برد . بعد از یک ساعتی که از خواب بیدار شدم متوجه شدم او هنوز در حال دروکردن است و حتی قسمتی را که من در حال درو بودم تمام کرده و یک قسمت جدید را درو می کند . او با اینکه سن کمی داشت و روزه هم گرفته بود به خاطر اینکه من کمتر کار کنم خودش را به زحمت انداخته و تندتر کار می کرد.