دستگيري از ضعيفان

راوی فاطمه حکم آبادی : به خاطرم هست یکروز که پسرم قربانعلی از محل کارش برگشت؛ دیدم فقیری را هم همراه خود داخل منزل آورده گفتم: پسرم ببین این گدا، چه نیاز دارد به او بده تا برود. قربان گفت: مادر این بنده ی خدا فقیر و گدا نیست. بلکه بنده ی خدا جا ومکان ندارد، برایش جای تمیز و مرتبی مشخص کنید و از او به خوبی پذیرایی کنید مهمان من هستند. بعد از اینکه ایشان را طعام دادند رفتند و برایشان لباس و البسه ی نو خرید و به آن بنده خدا داد و از او به خوبی نگهداری کرد، پسرم در کارهای خیر صاحب قدم بود و هیچ فرقی بین افراد نمی گذاشت و با مهربانی صحبت و رفتار می کرد.